Tatar Ai - Болын (Кадыйр Сибгатуллин)

Баш астымда яшел түшәк икән,
юрганым да яшел икән... дим.
Кочагында ятып,
бу болынны
төштә күреп ятам икән мин.
Утлап йөри атлар керт-керт итеп,
дулкынлана учак... чайкала.
Без болай да иләс малайлар бит,
томаннарны, җилкәй, айкама.

Өндәгесе төшкә керми булмас,
тугайларда аунап туймасаң.
Малайлар да даһи булыр кебек,
бу болында ятып уйланса.

Таң алдыннан яшьти әкият сөйли:
бик бәхетсез булган шаһзадә...
Шушы таңнар терелтерләр иде,
шаһлар мине дарга асса да.

Утлап йөри атлар керт-керт итеп,
чалкан ята чандыр малайлар.
Ат көткәндә барлык йолдызлар да
көтүчегә карап яналар.
Бу минеке, бу синеке, диеп,
йолдызларны бүлешеп ятмадык.
Бөтен күкне кызык китап итеп,
серле шигырь итеп ятладык.

Үтеп барган малай вакыт түгел,
безнең туу иде ул чаклар.
Йолдызларны әле һаман саныйм,
йөрәгемдә яна учаклар.

Күге-ние белән сеңгән болын,
коеп куйган кеше түгел мин.
Җырга салып җырлап бетерә алмам
ат көтүче малай күңелен.
Сәерсенеп безгә карамагыз,
сорамагыз бәхетем турында.
Безнең җаннар сихерләнеп бетте
атлар көтеп ятып болында.
атлар көтеп ятып болында.