NEUROMOÑ - Яшик эле (Рима Мухаметдинова)

Таң җилләре исә иртэн
Баш очымда тора "елмаеп" кояш
Зэңгэр күктэ йөзэ ак болытлар
"Чут-чут" итеп агачларда сайрый кошлар.

Яшел чирэмнэргэ "ялтыр-йолтыр"
Чыклар төшкэн иртэнгелектэ
"Аллы-гөлле" чэчэклэр дэ калкытып башларын
Үрелэлэр алар да яктылыкка.

Эх! Шундый матур дөнья!
Яшисе дэ килэ, яшисе!
Яшик, бу якты дөньяларда
Кайгы-хэсрэтлэр күп булса да.

Күпме тырышып, көчләр түгеп
Яшэлсэ дэ үткэн гомерлэр
Үткэрсэк тэ баштан кайгылар
Яшик эле, дуслар-туганнар!

Авырлыклар алдында баш имэдек
"Балтабызны" суга салмадык.
Йөрэклэрдэ "ут" янса да,
Бирешмәдек, түздек, чыдадык.

Уфтанмадык, тормыш авыр диеп,
Чәчләребез "үрэ" торса да,
Үткәннәр - үтэ торды, калганы - кала торды,
Э барганы инде аның барды.

Шундый көннэр дэ булды,
Күзләрдән тамды яшьләр
Көчлэп түгел, уйлар, хислэр аша
Түгелэ иде кайнар тамчылар.

Кеше башыннан нилэр үтми,
Үтсэ дэ, йөрәкләрдә аның кала "ярасы",
Гомер буе шул бер йөрэккэ,
Җыела шул аның барысы.

Э шулай да, гомер дэвам итэ.,
Өйрэнэсең күтәрергә "дөнья йөген",
Ни дисэң дэ, якты дөньяларда
Яшиселәр килә, чынлап та!

Яшик эле, дус-туганнар
Бер-беребезнең хэллэрен белеп,
Чишмэлэрдэн тэмле сулар эчеп,
Саф һаваларын да аның сулап.

Яшик эле, дус-туганнар,
Беркайчан да сүнмәсен яшэү дэрте,
Бердэм булып, бергэ булып,
Яшик, барыбыз, тату булып!

Дөнья матурлыгын күрә белеп,
Шатланыйк аткан якты таңнарга,
Сер бирмичэ беркайчан да,
Каршыбызга искән җиллэргэ!

Яшик эле, дус-туганнар!
Яңгырап торсын моңлы җырлар,
Дэртле көйлэр һэм бэйрэмнэр
Табын ашы һэм туйлар!

Шау-гөр килеп торсын һэр җирдэ дэ,
Бала-чагаларның "чыңлы" тавышы,
Яшэү дэвам итэ, дус-туганнар,
Рэхэт яшэүлэргэ ни җитэ?!