NEUROMOÑ - Чын дус микән? (Рима Мухаметдинова)

Хәзерге заман чорында,
Чын дусларны эзләргә
Кирәк, шәмнәр яндырып,
Көндезләрен, әлбәттә.

Шәм яндырып эзләп тапсаң,
Таянырга аңа булыр микән?
Кайгы-шатлыкларыңны бүлешеп,
Синең өчен утка-суга керер микән?

Төрле уйлар керә башка,
Уйлый-уйлый дус-ишләрне.
Дусларсыз да дөнья ямьле түгел,
Дус белән дә яшәү шикле.

Бәлки, дуслык дигән нәрсә
Чынлыкта ул юктыр, да?
Үз-үзен кеше күбрәк ярата,
Ә файдасын эзли дустан.

Ничә еллар дус булып йөреп,
Башлый никтер көнләшә:
Берсе хатынын, берсе ирен.
Әкренләп шулай арага
Кара мәче кереп баса.

Дус булсаң син, бул шундый,
Үпкәләмә юк-барга.
Кеше сүзләрен, гайбәтен тыңлап,
Яшәмә син, дустым, юктан көнләп.

Чын дуслар сынала ул
Сиңа авырлыклар килгәндә.
Ул вакытта: сиңа нинди ярдәм кирәк?
Диеп сорамыйлар, әлбәттә.

Үзе аңлап, ярдәм кулын сузып,
Йөгереп килә барысыннан алда.
Менә чын дусларның сиңа карашы,
Сизелә шундый чакта.

Шатлыкларыңны, кайгыларыңны уртаклашырга
Булсын синең чын дустың.
Тату гына, матур итеп
Яшик, дуслар, гомер буе.

Югалтма син чын дустыңны,
Арада барлар алар.
Кадерләрен генә белеп,
Яшик без озын-озын гомерләр.

Ләкин әйләнмәсен чын дустың
Беркөн килеп синең дошманыңа.
Вәт, иң авыр хәлләр шул булыр,
Менә шушы вакытта.