Роза Симонова - Миләшле таң

Миләшле таң миләшле таң
Кызыл җептәй безне бәйләгән таң

Елга өстендә кабынды
Миләш төсле алсу таң
Кызыл җептәй ике юлны
Бергә үрде ул һаман

Мин чакырмадым багмадым
Юрамадым төшләрдән
Ә язмыш сине китерде
Туры минем йөрәккә

Җил миләшне тибрәтте
Ал җимешкә кагылды
Син күзләремә карадың
Бөтен доньям яңарды

Миләшле таң миләшле таң
Үзгәрешнең ал төсе
Син язмышыма кердең
Юкка чыкты киртәләр

Миләшле таң миләшле таң
Икебезгә кабынды
Гомеремнең бөтен юлы
Бер мизгелдә борылды

Ай миләшем сүндермә син нурыңны
Миләшле таң бәйләде ике юлны

Күпме кышлар үтте тынлыкта
Күпме язлар агып китте
Бәхетемнең янәшәдә
Йөргәнлеген күңел белмәде

Син килмәдең күк күкрәтеп
Буран булып капкама
Син әйләндең җылы йортка
Җаным кайткан якларга

Мин сине берүзем көттем дип уйладым
Кышлар санап миләш алкаларыннан
Ә син дә бит миңа таба еллар буе
Кар күмелгән сукмаклардан юл алгансың

Миләшле таң миләшле таң
Үзгәрешнең ал төсе
Син язмышыма кердең
Юкка чыкты киртәләр

Миләшле таң миләшле таң
Безгә мәңге калсын нур
Мин гомерем буе сине көткәнмен
Исемеңне белми торып

Кызыл җептәй безне
Мәңгелеккә бәйләде