Роза Симонова - Кояшым

Төн уртасында таң аттырдың
Бер кощаклап алдыӊ да
Кэдерле җаным тәрәзәсен
Кояш булып ащтың син

Син килгәнще көннәремнең
Төсләре дә тонык иде
Йөрәгемдә тын бер шәһәр
Урамнары салкын иде

Ә син кулымнан тоттың да
Яз йөгерде тамырларга
Кояш нуры җирне уяткандай
Син уяттың мине таңда

Синең назлы кощагыңда
Дөнья кабат туа сыман
Бер карашың җитә миңа
Җаным тулы җылы һаман

Кояшым син, кояшым
Синең белән җылы миңа
Кояшым син, кояшым
Яшәү үзе җырлый сыман

Янымда бул, югалма
Мин синең күгең булырмын
Син шул күктә балкы гына
Мин яныңда булырмын

Балкы гына, балкы гына
Мин синең күгең булырмын
Балкы гына, кояшым
Мин яныңда булырмын

Иртән синең сулышыңнан
Пәрдәләрдә нур тибрәлә
Син елмайсаң, хәтта вакыт
Тәрәз төбенә утыра

Синең тавыш өйгә кайткан
Кошлар канаты шикелле
Мин бәхетне ерак эзләдем
Ул бит синең күзләреңдә

Синең назлы кощагыңда
Куркуларым эри сыман
Кулларыңда йөрәгемә
Кайту юлын таптым һаман

Кояшым син, кояшым
Синең белән җылы миңа
Кояшым син, кояшым
Яшәү үзе җырлый сыман

Янымда бул, югалма
Мин синең күгең булырмын
Син шул күктә балкы гына
Мин яныңда булырмын

Әгәр беркөн болытлар да
Синең нурыңны капласа
Мин үзем таң булып килермен
Төн ишегеңне какмасын

Щөнки кояш та кайщак арый
Аңа да бер йөрәк кирәк
Син мине җылыттың хәзер
Мин җылытырмын сине мәңгегэ

Кояшым син, кояшым
Синең белән җылы миңа
Кояшым син, кояшым
Нинди рәхәт бергә яшәү!

Янымда бул, югалма
Мин синең күгең булырмын
Син шул күктә балкы гына
Бар дөньяга нур булырсың!

Балкы гына… кояшым
Мин синең күгең булырмын
Син мине таңга уяттың
Мин яныңда булырмын