VLTVN - Экият

Кесәмдә тулы акча, менә сиңа әкият,
Әткәй сәхнәгә кертте, менә сиңа әкият,
Шәймиев-бабай минем, менә сиңа әкият,
Эләктереп ал мәгънәсен, әкияттә киная.

Җиктереп пар ат Казанга туп-туры киттем карап,
Син мине белмичә әйтәсең, бу, имеш, бала.
Тик, кызым, бүген монда тыңлана,
Чаптыра атларны кучер суккалап та, тарткалап.

Без, без, без идек, без 12 кыз идек.
Берьюлы әйтәләр, тик берегез дә исемдә түгел,
Бер ни истә калмагач, димәк, кичә без үлдек,
Барыгызга да рәхмәт, бик шәп кичәбез үтте.

Юк, мин оялмыйм, аякта кун итек,
Син миннән көләсең, кирәгең бар,
Уп минем кут битен! Кая югалдың? Әй, әллә инде куркып киттең?
Һәрберегезне атарга монда вакыт җитте.

Су бетте, юк, дәшмә, ятсыз сүз балык кебек,
Бер сүзгә котырма, син бит, юк, алтын түгел,
Таш, тимер түгел, әмма да ләкин каты сүзең
Йөземә эләккәч торам балкып, күзем.

И, Казан, нурлы Казан, моңлы Казан, серле Казан,
Синең төбенә төште ничәмә-ничә ач карын.
Чуалып беткән урамнар, кайда карама, тыкрык,
Тыкрык тулы бүреләр, тот капчыгыңны, сарык.

Бүре башы белән мәйдан тулы халык,
Селкет кулларыңны, мәйдан инде гарык.
Чып-чын ит кирәк, хәләл булсын һәммәсе,
Асрамага дуңгыз бирәм, җәберләп һәммәсен.

Әйе, авыл баласы, беләм уйларыңны,
Әйтәсе булсаң, әйтеп кал, ерма авызыңны.
Чамалап ачарга өйрән, черек тешләр
Коелырлар бер-бер артлы, терсәк булмас тешләп.

Мич башында биш мәче, биш мәченең биш башы,
Биш мәченең биш башына ишелмәсен мич ташы.
Мин шопшә, миеңне тешләп, башың шешә.
Килешкәнсең, бирешкәнсең, иптәш, бушаган шешә.

Әкияттә киная, моңа бирмисең син бәя,
Синең өчен бар да кыйммәт, табырсың мең төрле сәбәп.
Сынык сәнәк, итек-тишек, башлыйм иртәдән кичен,
Гомер үтеп китәр, ә син калырсың бүлмәндә эчеп.

Ммм... Гали, Вәли, Шәвәли, әвәли дә, чәпәли,
Әкрен генә шәмнери түшәмдә шәүләләр бии.
Синең кырыс кызың, юаш ана, чамалап эчми,
Бүген минем янда сабый бала, чайкала бишек.

Мә, бүләк, үтәкүренмәле күлмәк,
Кил, үбәм, без түрдә, икебезгә бер бүлмә.
Күтәрә минем күңелне күбәләк,
Үрмәләп миңа таба килә, мин үреләм.

Әнә килә автомобиль, тоелганнар алкашлар,
Сине шушы соры халык каршы алыр, алкышлап.
Тырышма, агым үзе илтә, тыпырчынма,
Агым сине илтеп куймый, агым сине алып ата.

Каеш кыса, әкрен генә үсә корсак,
Кыяфәтең кыяфәтсез, читләп узам:
Кием тузган, моны беркем дә язмас, тузга,
Сулдан уңга бер рэп, синнән калыр бары тузан.

Эзеп син һәммәсен җимерергә, әмма хәбәрсез,
Хәл итәм, син дисәң, ләкин ни үзең, ни сүзең.
Тукта, тукта... әйдә, әйдә яңадан...
Әзер син һәммәсен җимерергә, әмма хәбәрсез,
Хәл итәм, син дисәң, ләкин ни үзең, ни сүзең.

Соры корттай бушатасың әнкәй кәрәзен,
Яшим дип син дә яшисең бит, Ходай бәндәсе.
Йөрисең какырып, ә үзең селәгәй,
Чөнки синең гакылың әкәмәт бәләкәй.

Элек-электән бабайлар сөйләп йөрмәс тиккә,
Әкияттә киная, менә нәрсәдә хикмәт.