Признание в любви к родной деревне Шушмабаш и её реке. Вспоминаются утренние покосы с отцом, родники и сабантуи. Всё это хранится в сердце как светлая память, и по родному краю остаётся тоска.
Таң ата, кояш чыга, һава саф, таң тылсымы
Әти белән бергә без печән чабабыз таң алдында
Болыннарда печән чаптык, таң нурында бергә эшләдек
Ул көннәр күңелдә, сагыну белән янгын уятты