О песне
Человек входит в его окружение и постоянно напоминает о себе, заставляя автора задуматься о том, что и он сам мог бы так же поступить ради другого. Он готов был идти по огню и находить причины для чего угодно, но его перестали замечать и заменили чем-то или кем-то другим. Внутренний конфликт сопровождается мыслями о том, что правильного завершения не случилось, а холод и недоверие проникли в отношения. Старые раны перекрываются новыми, и только он один осознаёт, что оказался в центре этого хаоса. В конце он признаётся, что давно угасил в себе чувства, оставшись в состоянии опустошения.
Текст песни
Тышларыма килеп керәсен дә,
Мине хаман миңа төшәсең.
Мин аның өчен күп тә дөньяне,
Бәлки һин дә шулай итәрсең.
Ялкыннарында йөрер идем үзем,
Төрле сәбәп табып юктан да.
Әссемниктер күрмәде шул мине,
Алыштырып куйды ятырларга.
Тышларыма килеп керәсен дә,
Мине хаман миңа төшәсең.
Мин аның өчен күп тә дөньяне,
Бәлки һин дә шулай итәрсең.
Кеше чак булмады, куелмады нокта,
Син җылы якларга сука каралардан.
Монда суынмамыйм, һич кемнән сорасалар партыш беләннәр.
Иске ямау өстендә яңа ямаулар, яманлы икәттә тик.
Кеше чак булмады, бигүебез әле бүтәнчә куш.
Ынтыфтам тигәндә син кердең тышларыма,
Алды бер гаибем бар да, бер гаибем үзем алдымда.
Нектәр мин оныттым... Син онытмыйсың!
Тышларыма килеп керәсен дә,
Мине хаман миңа төшәсең.
Мин аның өчен күп тә дөньяне,
Бәлки һин дә шулай итәрсең.
Тышларыма килеп керәм бөтен,
Ярланган жанны ярсатып,
Сөюдән мин сүндердем күптән,
Болмый-яна крабыгыз.
Мине хаман миңа төшәсең.
Мин аның өчен күп тә дөньяне,
Бәлки һин дә шулай итәрсең.
Ялкыннарында йөрер идем үзем,
Төрле сәбәп табып юктан да.
Әссемниктер күрмәде шул мине,
Алыштырып куйды ятырларга.
Тышларыма килеп керәсен дә,
Мине хаман миңа төшәсең.
Мин аның өчен күп тә дөньяне,
Бәлки һин дә шулай итәрсең.
Кеше чак булмады, куелмады нокта,
Син җылы якларга сука каралардан.
Монда суынмамыйм, һич кемнән сорасалар партыш беләннәр.
Иске ямау өстендә яңа ямаулар, яманлы икәттә тик.
Кеше чак булмады, бигүебез әле бүтәнчә куш.
Ынтыфтам тигәндә син кердең тышларыма,
Алды бер гаибем бар да, бер гаибем үзем алдымда.
Нектәр мин оныттым... Син онытмыйсың!
Тышларыма килеп керәсен дә,
Мине хаман миңа төшәсең.
Мин аның өчен күп тә дөньяне,
Бәлки һин дә шулай итәрсең.
Тышларыма килеп керәм бөтен,
Ярланган жанны ярсатып,
Сөюдән мин сүндердем күптән,
Болмый-яна крабыгыз.
