Tatar Ai - Кабатлана язлар (Разил Вәлиев)

Гел кабатлап йөрим йөрәгемә:
«Утың, - диеп, - сүнгән».
Тик шулай да үзем читләп йөрим,
Качып йөрим синнән.
Сынап карыйм инде ничәнче кат
Ихтыярым көчен.
Диңгезләргә барып егылдым мин,
Онытылыр өчен.

Кирәк түгел сөю сүзләре дә,
Кирәк түгел назың.
Гел кайтмаска диеп киткән инде,
Үткән инде язым.

Ә хыяллар - хыял гына алар,
Матур сүзләр - ялган.
Мин дөньяда беркемгә дә, ахры,
Бәхет бирә алмам.

Чәчәк төсен инде онытып барам...
Өстәлемдә - җикән.
Бу карсыз кыш минем кышым булыр -
Кара кышлар җиткән.
Тик йөрәгем разый түгел бер дә,
Миннән - иясеннән.
Нигә диеп читләп йөрим, имеш,
Качып йөрим синнән.

Нишләргә соң? Көзнең бар сагышы
Минем җанга иңде.
Күңелемә хәзер пакьлек кирәк -
Мин бит кышта инде.

...Көтмәгәндә үзең очрадың син -
Тиле йөрәк хаклы!
Сүзләремне кире алам инде -
Мин йөрәгем яклы!

Тышауланган хисләр - ирек сезгә!
Йөрәк азса азар...
Юккамыни һәр ел саен җирдә
Кабатлана язлар.
Кабатлана язлар.
Кабатлана язлар!